ISO 10218-1:2025 i ISO 10218-2:2025 — bezpieczeństwo robotów przemysłowych
Dotyczy: Roboty przemysłowe (część 1: robot jako maszyna nieukończona) oraz aplikacje i cele zrobotyzowane (część 2: integracja, uruchomienie, eksploatacja). Zakres wyklucza roboty usługowe i produkty konsumenckie z dostępem ogółu społeczeństwa — dla humanoidów poza środowiskiem przemysłowym norma nie jest właściwym odniesieniem.
ISO 10218-1:2025 (wydanie 3) i ISO 10218-2:2025 (wydanie 2) opublikowano w lutym 2025 r. — zastąpiły wydania z 2011 r. jako podstawową normę bezpieczeństwa robotów przemysłowych. Dla robotów humanoidalnych norma ma zastosowanie wyłącznie w środowisku przemysłowym: zakres części 1 wyklucza roboty usługowe i produkty konsumenckie.
Kluczowe daty
| Data | Co się dzieje |
|---|---|
| 2025-02 | Publikacja ISO 10218-1:2025 (wydanie 3, 95 stron) — status na iso.org: Published, etap 60.60 |
| 2025-02-05 | Publikacja ISO 10218-2:2025 (wydanie 2, 223 strony) — status na iso.org: Published, etap 60.60; oba wydania z 2011 r. wycofane |
Czego dotyczy regulacja
Nowe wydania ISO 10218-1:2025 (wydanie 3) i ISO 10218-2:2025 (wydanie 2) zostały opublikowane w lutym 2025 r. i zastąpiły wycofane wydania z 2011 r. Część 1 określa wymagania bezpieczeństwa dla samego robota przemysłowego traktowanego jako maszyna nieukończona, a część 2 — dla aplikacji przemysłowych i cel zrobotyzowanych, w tym integracji, uruchomienia i eksploatacji. Status na iso.org (stan na 31 sierpnia 2026 r.): obie części opublikowane, etap 60.60. Zakres części 1 wyraźnie wyklucza roboty usługowe, produkty konsumenckie oraz podnoszenie i transport osób, więc dla robotów humanoidalnych norma ma zastosowanie w środowisku przemysłowym, a nie w zastosowaniach z dostępem publicznym.
ISO 10218-1:2025 i ISO 10218-2:2025 — bezpieczeństwo robotów przemysłowych — najczęstsze pytania
Co zmieniają wydania ISO 10218 z 2025 r. względem 2011 r.?
To pierwsza rewizja techniczna od 14 lat. Wymagania dotyczące współpracy człowiek-robot z ISO/TS 15066 włączono do treści normy, a pojęcie robota współpracującego zastąpiono aplikacją współpracującą — współpracująca jest aplikacja, nie sam robot. Część 1 liczy 95 stron, część 2 rozrosła się do 223 stron.
Czy ISO 10218 obejmuje roboty humanoidalne?
Tylko pracujące jako roboty przemysłowe w aplikacjach przemysłowych. Zakres części 1 wyraźnie wyklucza roboty usługowe, produkty konsumenckie oraz podnoszenie i transport osób. Norma nie adresuje też dynamicznej stabilności (aktywnego balansowania) — tę lukę ma zamknąć projektowana ISO 25785-1.
Czy stosowanie ISO 10218 jest obowiązkowe?
Nie — normy ISO są dobrowolne. Domniemanie zgodności z wymaganiami prawnymi daje dopiero norma zharmonizowana przywołana w Dzienniku Urzędowym UE; w wykazie norm do dyrektywy maszynowej 2006/42/WE przywoływane były wydania EN ISO 10218-1/-2 z 2011 r.
Czym różni się część 1 od części 2?
Część 1 (wydanie 3, 95 stron) określa wymagania dla samego robota przemysłowego jako maszyny nieukończonej — adresatem jest producent robota. Część 2 (wydanie 2, 223 strony) dotyczy aplikacji i cel zrobotyzowanych: integracji, uruchomienia i eksploatacji — adresatem jest integrator i użytkownik przemysłowy.
Według czego oceniać humanoida w hali produkcyjnej, skoro ISO 10218 nie obejmuje balansowania?
Na dzień 31 sierpnia 2026 r. nie ma dedykowanej normy dla dynamicznie stabilnych humanoidów — pozostaje ocena ryzyka według przepisów maszynowych (ISO 12100) i odpowiednie stosowanie ISO 10218:2025 w aplikacji przemysłowej. Dedykowana norma ISO 25785-1 pozostaje na etapie projektu komitetu (ISO/CD).
Źródła
- https://www.iso.org/standard/73933.html
- https://www.iso.org/standard/73934.html
- https://www.iso.org/obp/ui#iso:std:iso:10218:-1:en
Dane zweryfikowane: 31.08.2026. To nie jest porada prawna.