Robot humanoidalny do edukacji — co kupują polskie szkoły i uczelnie

Trzy progi cenowe: 399 USD, 8 350 EUR, 150 000 zł

Nie ma jednego „robota do szkoły”. W praktyce rynek edukacyjny dzieli się na trzy klasy sprzętu, które różnią się ceną o dwa rzędy wielkości: biurkowy zestaw do nauki Pythona (Reachy Mini), 58-centymetrowy humanoid klasowy z graficznym środowiskiem programowania (NAO6) oraz pełnowymiarowa, dwunożna platforma badawcza dla uczelni technicznych (Unitree G1 EDU). Wybór wynika z poziomu nauczania i kompetencji kadry, nie z marketingu.

Poniższa tabela porządkuje te trzy progi. Szczegółowe konfiguracje można zestawić w porównywarce robotów.

Reachy Mini — wejście od 399 USD, ale z zastrzeżeniami

Reachy Mini od Pollen Robotics (Hugging Face) to 28-centymetrowy, otwartoźródłowy robot biurkowy: wersja Lite kosztuje 399 USD i wymaga komputera z macOS/Linuksem, wersja Wireless za 499 USD ma własny komputer Raspberry Pi CM4 i baterię. Do cen trzeba doliczyć podatki, cło i wysyłkę (formuła DAP), a robot przychodzi jako zestaw do samodzielnego montażu — składanie zajmuje ok. 2 godzin. Dydaktycznie daje dokładnie to, czego potrzebuje pracownia informatyczna: SDK w Pythonie, kamerę, 4 mikrofony i ponad 50 gotowych aplikacji instalowanych z Hugging Face, w tym integracje z modelami językowymi.

Uczciwie: żaden polski sklep nie prowadzi sprzedaży Reachy Mini — zakup odbywa się bezpośrednio u producenta, z deklarowaną realizacją do 90 dni. Producent otwarcie zaznacza, że robot jest we wczesnej fazie rozwoju i sprzedawany „as-is”, bez gwarancji. Dla osoby prywatnej czy kółka robotycznego to akceptowalne; dla księgowości jednostki publicznej — realna przeszkoda.

NAO6 — standard klasy szkolnej bez polskiego cennika

NAO6 (58 cm, 5,6 kg, 25 stopni swobody) to od lat najczęściej spotykany humanoid w edukacji i badaniach nad interakcją człowiek–robot. U francuskiego dystrybutora Generation Robots kosztuje 8 350 EUR netto (10 020 EUR brutto), z dostawą deklarowaną w ok. 3 tygodnie, 2-letnią gwarancją i pakietem oprogramowania w zestawie. Polskie firmy oferują NAO w modelu sprzedaży lub wynajmu, ale bez publicznego cennika — wycena jest indywidualna.

Siłą NAO jest dydaktyczna drabinka: środowisko Choregraphe pozwala budować zachowania robota metodą przeciągania bloczków, bez pisania linijki kodu, a te same projekty można potem rozszerzać własnym kodem w Pythonie przez SDK NAOqi. Dzięki temu jeden robot obsługuje zajęcia od szkoły podstawowej po prace dyplomowe. W Polsce NAO bywa też używany w terapii dzieci w spektrum autyzmu i w logopedii.

Zastrzeżenie: stack programowy NAO jest wiekowy. Domyślne środowisko NAOqi/Choregraphe bazuje na Pythonie 2, a Python 3 działa tylko jako dodatkowy pakiet, poza bloczkami Choregraphe — dla uczelni uczących współczesnego ekosystemu Pythona to odczuwalne ograniczenie. Bateria wystarcza na ok. 60–90 minut pracy.

Unitree G1 EDU — uczelnie techniczne i drabinka wersji

Dla wydziałów automatyki, robotyki i informatyki realnym wyborem jest Unitree G1 EDU (132 cm, ok. 35 kg). Wersja EDU — w odróżnieniu od bazowego G1 za ok. 94–99 tys. zł, który nie pozwala programować robota — wspiera tzw. secondary development: Unitree SDK2, ROS 2, symulacje w NVIDIA Isaac Sim oraz PyTorch/TensorFlow na module NVIDIA Jetson Orin (do 100 TOPS). Więcej o różnicach między SDK piszemy w przewodniku o ROS i SDK robotów humanoidalnych.

Warianty EDU (U1–U5 i wyższe) różnią się mocą obliczeniową, liczbą stopni swobody (23–43) oraz obecnością trójpalczastych dłoni Dex3-1 z czujnikami dotyku. W polskich sklepach drabinka zaczyna się od ok. 150 000 zł za EDU-U1 i sięga 280 000 zł za EDU-U6. Uwaga praktyczna: ceny tego samego wariantu różnią się między sklepami nawet o 40 000 zł, co ma znaczenie już na etapie szacowania wartości zamówienia publicznego — listę kanałów zakupu zbieramy na stronie gdzie kupić.

Przetargi: jak uczelnie kupowały humanoidy w 2026 r.

Uczelnie publiczne kupują roboty w trybie ustawy Prawo zamówień publicznych; ogłoszenia i wyniki są jawne w Biuletynie Zamówień Publicznych (ezamowienia.gov.pl). Dwa rozstrzygnięte postępowania z 2026 r. dobrze pokazują skalę wydatków.

Politechnika Krakowska w postępowaniu „Zakup Robota Humanoidalnego” (KZKN-2/012/2026) otrzymała 5 ofert w przedziale 198 000–276 750 zł; wygrała oferta 198 000 zł krakowskiej spółki Center 3D Print, a umowę zawarto 2026-05-04 na 203 669,99 zł z 30-dniowym terminem dostawy. Wydział Mechaniczny PK poinformował następnie, że jego bazę dydaktyczną zasilił Unitree G1 EDU Advanced U2, przeznaczony m.in. do prac nad sterowaniem ruchem, percepcją i interakcją człowiek–robot.

Politechnika Poznańska w postępowaniu AD/ZP/23/26 kupiła „kompletną platformę robota humanoidalnego” do badań nad robotyką i AI, z oprogramowaniem dającym dostęp do niskopoziomowych sterowników napędów. Wpłynęły 3 oferty (238 374–252 150 zł); wygrał sklep Drony.net z ceną 238 374 zł, umowa z 2026-07-14 przewiduje 3 miesiące na realizację, a ogłoszenie nie ujawnia modelu robota. Wniosek: budżet polskiej uczelni na pojedynczego humanoida badawczo-dydaktycznego to w 2026 r. ok. 200–240 tys. zł — środek drabinki cenowej G1 EDU.

Laboratoria Przyszłości — humanoida z tego nie kupisz

Rządowy program Laboratoria Przyszłości przekazał szkołom podstawowym wsparcie warte ponad 1 mld zł na wyposażenie STEAM. Katalog liczył kilkaset pozycji „od narzędzi po roboty edukacyjne”, ale wyposażenie podstawowe — obowiązkowe dla każdej szkoły — obejmowało drukarki 3D, mikrokontrolery z akcesoriami, sprzęt do nagrań i stacje lutownicze. Robotów humanoidalnych w tym obowiązkowym zestawie nie było; roboty edukacyjne znalazły się w katalogu dodatkowym, do swobodnego wyboru przez szkoły.

Program nie jest dziś źródłem finansowania: ostateczny termin zaopatrzenia szkół w wyposażenie minął 2023-06-30. Najwyższa Izba Kontroli oceniła we wrześniu 2024 r., że program przygotowano nierzetelnie — bez pytania szkół o potrzeby i bez szkoleń dla nauczycieli na odpowiednią skalę — a ministerstwo nie zmierzyło jego efektów. Szkoła, która chce dziś kupić humanoida, robi to z budżetu organu prowadzącego lub środków projektowych; uczelnie — przez przetargi. Czy taki wydatek w ogóle ma sens, liczymy w kalkulatorze wynajmu i zakupu.